Tegen de stroom in
Dit was de derde keer in een jaar dat ik in Moldavië was. Ik geloof dat ik het afgelopen jaar vaker in Chisinau ben geweest dan in Amsterdam. Na al die bezoeken zijn er al veel dingen waar ik aan begin te wennen: het ontbreken van gevoel voor tijd en afspraken en de eindeloze hoogbouwflats. Aan de vrouwen op 20 cm hoge naaldhakken en de eeuwige (maskers van) norsheid op de Moldavische gezichten zal ik waarschijnlijk nooit kunnen wennen.
Toch is denk ik het gebrek aan passie en dynamiek datgene wat me het meeste opvalt. Een algehele apathische passiviteit lijkt zich van de mensen meester te hebben gemaakt tijdens de Sovjet-periode. Het leven is elders, van iemand anders of zinloos. Of met andere woorden, de keuzes die men denkt te hebben, zijn: emigratie, onderwerping of fatalisme.
In deze woestijn van lusteloosheid en chagrijn houdt zich echter één groepje dapper staande: het is de studentenalliantie van ASM. Vooral het (relatieve) optimisme en durf van deze groep vallen op. In een omgeving gedomineerd door cynisme proberen zij wel iets te veranderen: meer studenteninspraak op de universiteit, een juiste implementatie van ‘Bologna’, een hogere kwaliteit van het onderwijs.
Ook de studentenbeweging in Nederland kan hier veel van leren. In ons land van CV-neukers, puntenjagers en pragmatisten, is het goed om te zien dat we internationaal niet alleen staan in onze strijd tegen apathie. Soms moet je tegen de stroom in zwemmen om de wereld een stap vooruit te helpen.
Joep van den Broek (WU)